GOLFLENGTEN

Golflengten vormen de basis van ons wereldbeeld. Twee organen stellen ons in staat deze golflengten te ontvangen: de ogen voor het licht en de oren voor het geluid.

Van radiogolven tot gammastralen, de golflengten worden allengs korter en hun frequentie groter, wat veel meer energie vereist. Daarmee winnen de golven aan doordringendheid en worden ze gevaarlijker voor de ogen. 
 

De gammastralen, die bijzonder gevaarlijk zijn, kunnen door cement heen dringen en zelfs door lood. Ze verwoesten de cellen van levende organismen. Röntgenstralen dringen door het lichaam, echter niet door de botten. De ultraviolette stralen, afkomstig van de zon, worden deels tegengehouden door de ozonlaag om de aarde. De stralen die door de ozonlaag heen dringen, maken de zonaanbidders onder ons blij maar zijn bij hoge doses schadelijk. Infrarode stralen worden door alle warme lichamen afgegeven. Deze kunnen we met het blote oog niet waarnemen maar we voelen wel hun warmte. Radiogolven worden gebruikt om geluiden, beelden of digitale gegevens te vervoeren.

Het menselijk oog is niet in staat om de verschillende onderdelen van een bepaalde straling te onderscheiden maar neemt slechts het resultaat ervan waar, een functie van de verschillende golflengten die de straling uitmaken en de bijbehorende lichtsterkte. Het menselijk oog kan alleen die stralingen waarnemen waarvan de golflengte zich tussen 380 en 780 nanometer bevindt. Dit noemen we "het zichtbare spectrum".